Ruch zaworu bramkowego

KiedyZawór bramowyjest zamknięta, a powierzchnia uszczelniająca może polegać wyłącznie na średnim ciśnieniu do uszczelnienia, czyli polegać wyłącznie na średnim ciśnieniu, aby docisnąć powierzchnię uszczelniającą zaworu do gniazda zaworu po drugiej stronie, aby zapewnić uszczelnienie powierzchni uszczelniającej, która jest samouszczelniająca. Większość zaworów zamkowych jest uszczelniana siłą, czyli gdy zawór jest zamknięty, zawory muszą być dociskane do gniazda zaworu siłą zewnętrzną, aby zapewnić szczelność powierzchni uszczelniającej.
Zamk zaworu zaworowego porusza się liniowo wraz z trzonkiem zaworu, który nazywany jest również zaworem otwierającym się z trzonkiem zaworowym. Zazwyczaj na prętze podnoszącym znajdują się gwinty trapezowe. Poprzez nakrętkę na górze zaworu oraz rowek prowadnicy korpusu zaworu ruch obrotowy zamienia się w ruch liniowy, czyli moment obrotowy zamienia się w ciąg roboczy. Gdy zawór jest otwarty, gdy wysokość podnoszenia zaworu wynosi 1:1 razy średnicę zaworu, kanał płynu jest całkowicie odblokowany, ale ta pozycja nie może być monitorowana podczas pracy. W rzeczywistym użyciu wierzchołek trzonka zaworu służy jako znak, czyli pozycja, w której nie można go otworzyć, jako jego pozycja całkowicie otwarta. Aby uwzględnić zjawisko zablokowania spowodowane zmianami temperatury, zwykle otwiera się go do górnej pozycji, a następnie wraca do obrotu 1/2-1, jako całkowicie otwarty zawór. Dlatego całkowicie otwarta pozycja zaworu jest określana na podstawie pozycji wrota (czyli skoku). Niektóre nakrętki zaworu zaworowego są mocowane na klapie, a obrót koła ręcznego napędza obrót trzpienia zaworu, co podnosi zasłonę. Tego typu zawór nazywany jest zaworem otwierającym z obrotowym trzonek lub zaworem z ciemnym trzpieńkiem.